Co musi być na etykiecie i opakowaniu produktu marki własnej sprzedawanego w Polsce w 2026 roku?

Kto jest producentem, gdy produkt robi fabryka

To jest pytanie, od którego zaczyna się cała reszta, i najczęściej mylona rzecz przy przejściu z odsprzedaży na markę własną. W rozumieniu przepisów o bezpieczeństwie produktów producentem jest nie tylko ten, kto fizycznie wytwarza wyrób, ale każdy, kto występuje jako jego wytwórca, firmując produkt swoim nazwiskiem, znakiem towarowym albo nazwą¹. Ta sama zasada wraca w systemie nadzoru rynku: za producenta uznaje się także tego, kto składa, pakuje, przetwarza lub umieszcza etykietę na gotowym produkcie, żeby wprowadzić go na rynek pod własną nazwą⁶.

Konsekwencja jest prosta i warto ją znać przed zamówieniem pierwszej partii: naklejenie własnego logo na wyrób z fabryki nie czyni Cię pośrednikiem, tylko producentem — z pełną i ostateczną odpowiedzialnością za wyrób. Zlecenie części albo całości prac podwykonawcy nie zdejmuje tej odpowiedzialności⁶.

Rozporządzenie GPSR jest stosowane od 13 grudnia 2024; produkty wprowadzone do obrotu przed tą datą, spełniające dotychczasowe wymagania, mogą być sprzedawane do wyczerpania zapasów². Jeżeli więc masz na magazynie starą partię i planujesz nową pod własną marką — nowa partia idzie już na pełnych zasadach.

Twoje logo na cudzym wyrobie nie jest dekoracją. Jest deklaracją, że to Twój produkt.

Minimum na produkcie — tabela wymogów

Poniżej zestawienie wymogów, które w praktyce dotyczą sprzedawcy budującego własną markę na produkcie nieobjętym odrębnym reżimem branżowym. Kolumna „co grozi za brak” podaje sankcję z aktu prawnego, bez szacunków.

Elementy oznakowania produktu marki własnej — kogo dotyczą, z czego wynikają i jaka sankcja stoi za brakiem

Elementy oznakowania produktu marki własnej sprzedawanego w Polsce. Stan aktów prawnych na 10.09.2026.

Dwa wiersze warto przeczytać jeszcze raz. Pierwszy to adres elektroniczny: GPSR wymaga podania nie tylko adresu pocztowego, ale też kontaktu elektronicznego producenta¹, a to element, którego na starych etykietach zwykle nie ma. Drugi to numer partii — jego brak zamienia wycofanie jednej wadliwej serii w wycofanie wszystkiego, co sprzedałeś.

Po polsku: co trzeba przetłumaczyć, a czego nie

Ustawa o języku polskim nakłada obowiązek używania polszczyzny w obrocie z udziałem konsumentów mających miejsce zamieszkania w Polsce, gdy umowa ma być wykonana na terytorium kraju³. Obowiązek dotyczy w szczególności nazewnictwa towarów, ofert, warunków gwarancji, faktur, ostrzeżeń i informacji dla konsumentów wymaganych przepisami, instrukcji obsługi oraz informacji o właściwościach towarów — a w zakresie informacji o właściwościach także reklam³.

Są dwa wyjątki, które sprzedawcy marki własnej pomagają najbardziej:

• Nazwa marki i znak towarowy nie wymagają tłumaczenia. Przepisów o obowiązku używania języka polskiego nie stosuje się do znaków towarowych, nazw handlowych oraz oznaczeń pochodzenia towarów i usług³. Angielska nazwa marki na metce jest w porządku; angielski opis właściwości produktu bez polskiej wersji już nie.
• Piktogram wystarczy sam. Ostrzeżenia, instrukcje i informacje o właściwościach nie wymagają opisu po polsku, jeżeli są wyrażone w powszechnie zrozumiałej formie graficznej; jeśli jednak grafice towarzyszy opis słowny, ten opis musi być po polsku³.

Kontrolę sprawują między innymi Prezes UOKiK, Inspekcja Handlowa i powiatowy rzecznik konsumentów³. Za stosowanie wyłącznie obcojęzycznego nazewnictwa albo wyłącznie obcojęzycznych ostrzeżeń i instrukcji w obrocie z konsumentami ustawa przewiduje karę grzywny³.

Osobne ścieżki: skład włókien i oznakowanie CE

Wyroby włókiennicze

Jeżeli sprzedajesz odzież, tapicerkę, pokrycia materacy albo namioty, obowiązuje osobny reżim: każdy wyrób złożony w co najmniej 80 % wagowo z włókien tekstylnych musi być w momencie wprowadzenia na rynek Unii oznakowany albo opatrzony etykietą pozwalającą określić jego skład, trwale przytwierdzoną do produktu — na przykład wszytą⁴. Etykietowanie jest obowiązkowe przy sprzedaży konsumentom końcowym; w obrocie między firmami etykiety można zastąpić dokumentami handlowymi⁴.

Trzy szczegóły, które najczęściej wracają jako uwagi z kontroli: skład podaje się w kolejności od składnika o największym udziale procentowym, jednolitym krojem i rozmiarem liter, a informację o składzie trzeba wyraźnie oddzielić od innych treści, na przykład od wskazówek pielęgnacyjnych⁴. Określeń „100 %”, „czysty” albo „wykonany w całości z” można użyć wyłącznie wtedy, gdy wyrób składa się z jednego rodzaju włókien⁴. Wolno używać tylko nazw włókien z załącznika I do rozporządzenia⁴. Sprzedaż w kilku krajach Unii oznacza przetłumaczenie etykiety na języki urzędowe tych krajów⁴.

Oznakowanie CE

CE to nie znak jakości ani certyfikat do kupienia, tylko oświadczenie producenta, że wyrób spełniał wymogi Unii w chwili wprowadzenia do obrotu⁵. Dotyczy grup objętych prawodawstwem zharmonizowanym — należą do nich między innymi zabawki, środki ochrony indywidualnej, maszyny i sprzęt elektryczny⁶. Ścieżka jest osobna i dłuższa niż druk etykiety: trzeba ustalić, czy wystarczy samoocena, czy potrzebna jest jednostka notyfikowana, zebrać dokumentację techniczną, podpisać deklarację zgodności i dopiero wtedy umieścić znak⁵.

Trzy rzeczy praktyczne, jeżeli Twój produkt trafia do tych grup: znak musi mieć co najmniej 5 mm wysokości i zachowane proporcje liter, zaleca się umieszczenie go bezpośrednio na produkcie (a jeśli to niemożliwe — na opakowaniu lub w dokumentacji), a deklarację zgodności i dokumentację trzeba przechowywać co najmniej 10 lat od wprowadzenia produktu do obrotu⁵. Uwaga na „dobrowolne certyfikaty” oferowane przez organizacje komercyjne — nie zastępują oceny zgodności i nie są ważne na potrzeby oznakowania CE⁵.

Opakowanie: BDO, opłaty i symbole recyklingu

Tu jest obowiązek, o którym sprzedawcy dowiadują się najpóźniej, bo nie widać go na produkcie. Ustawa o gospodarce opakowaniami definiuje wprowadzającego produkty w opakowaniach jako przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem rozumianym jako znak towarowy lub pod własnym imieniem i nazwiskiem albo nazwą, których wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy, a także tego, kto pakuje produkty wytworzone przez kogoś innego i wprowadza je do obrotu⁷. To jest dosłowny opis marki własnej.

Wprowadzający produkty w opakowaniach podlega w tym zakresie wpisowi do rejestru BDO⁷, a wpis wiąże się z opłatą rejestrową i coroczną opłatą roczną⁸. Stawki od 1 stycznia 2025 wynoszą 200 zł dla mikroprzedsiębiorców i 800 zł dla pozostałych przedsiębiorców — tyle samo dla opłaty rejestrowej i dla rocznej⁹. Opłatę roczną wnosi się do końca lutego każdego roku, przy czym nie płaci się jej za rok, w którym uiszczono opłatę rejestrową⁸.

Prowadzenie działalności wymagającej wpisu bez wpisu do rejestru zagrożone jest administracyjną karą pieniężną od 1 000 zł do 1 000 000 zł⁸.

Symbole na kartonie to inna historia. Ustawa mówi, że przedsiębiorca może umieszczać na opakowaniach oznakowania wskazujące na rodzaj materiału, możliwość wielokrotnego użycia i przydatność do recyklingu⁷ — słowo „może” przesądza, że jest to uprawnienie, nie obowiązek. Wzory tych trzech oznakowań określa rozporządzenie: osobne załączniki dla tworzyw sztucznych, papieru i tektury, stali i aluminium, drewna i korka, bawełny i juty, szkła oraz opakowań wielomateriałowych¹⁰. Jeśli więc drukujesz trójkąt z cyfrą, ma on odpowiadać wzorowi, a nie być dowolną grafiką.

Konsekwencja praktyczna: żaden polski przepis nie nakazuje umieszczania na opakowaniu znaku „Zielony Punkt”. Ustawa wymienia trzy dobrowolne oznakowania i nie ma wśród nich tego znaku⁷. Umieszczenie go jest decyzją komercyjną, a nie warunkiem legalnej sprzedaży w Polsce — stan na 10.09.2026. Oznakowanie, które zdecydujesz się umieścić, musi być wyraźne, widoczne, czytelne i trwałe także po otwarciu opakowania, i nie może przeszkadzać w recyklingu⁷.

Producent czy importer — trzy układy sprzedawcy

Trzy sytuacje, które opisują większość ofert budowanych pod własną marką. Rozstrzygnięcie w każdej z nich wynika z definicji przytoczonych wyżej, nie z tego, jak nazwiesz się w firmie.

1. Własny szwalnik albo zakład w Polsce

Zlecasz produkcję polskiemu podwykonawcy, produkt wychodzi z Twoim znakiem. Jesteś producentem — firmujesz wyrób własną nazwą, a zlecenie prac nie zdejmuje odpowiedzialności⁶. Nie ma importera, bo towar nie przekracza granicy Unii, i nie ma osoby odpowiedzialnej, bo producent (czyli Ty) działa w Unii. Na etykiecie: Twoje dane z adresem pocztowym i elektronicznym oraz numer partii. Jesteś też wprowadzającym produkty w opakowaniach⁷.

2. Gotowy towar z fabryki spoza Unii, z Twoim logo

Najczęstszy układ przy przejściu z odsprzedaży na markę własną — i najczęściej źle rozumiany. Skoro produkt idzie na rynek pod Twoim znakiem, jesteś producentem w rozumieniu przepisów o bezpieczeństwie produktów¹, a jednocześnie importerem, bo sprowadzasz towar spoza Unii¹. Oba zestawy obowiązków spadają na jedną firmę: Twoje dane jako producenta na produkcie, dokumentacja techniczna i analiza ryzyka po Twojej stronie, instrukcje po polsku, a warunki transportu i przechowywania nie mogą naruszać zgodności wyrobu¹. Chińska fabryka nie jest tu „producentem, który za to odpowiada” — jest podwykonawcą.

3. Półprodukt konfekcjonowany w Polsce

Kupujesz towar luzem i pakujesz go u siebie w opakowanie jednostkowe ze swoją etykietą. Pakowanie i umieszczanie etykiety na gotowym produkcie po to, żeby sprzedawać go pod własną nazwą, jest wprost wymienione jako działanie czyniące z Ciebie producenta⁶. Ustawa opakowaniowa mówi to samo swoim językiem: wprowadzającym produkty w opakowaniach jest także ten, kto pakuje produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadza je do obrotu⁷. Jeżeli półprodukt pochodzi spoza Unii, dochodzą obowiązki importera.

W każdym z trzech układów te same dane muszą pojawić się nie tylko na produkcie, ale też w ofercie internetowej: co najmniej dane identyfikujące produkt, dane producenta lub osoby odpowiedzialnej oraz informacje i ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa¹. Dotyczy to Twojej strony tak samo jak karty w serwisie sprzedażowym — obowiązki podmiotów gospodarczych nie zależą od tego, czy sprzedaż jest stacjonarna, czy przez internet¹.

Dziesięć punktów przed pierwszym drukiem etykiety

Druk etykiet jest jedynym elementem marki, którego nie da się poprawić po fakcie bez wyrzucenia nakładu. Dlatego kolejność jest ważniejsza niż tempo: najpierw rozstrzygnięcie roli, potem dane, na końcu projekt graficzny.

Punkt dziesiąty to jedyny na tej liście, który nie jest wymogiem administracyjnym, a mimo to kosztuje najwięcej, gdy się go pominie: nakład z nazwą kolidującą z cudzym znakiem jest do wyrzucenia w całości, razem z opakowaniami i banderolą.

Tak samo działa Markarnia: nazwy marki proponowane w rozmowie są robocze — nie sprawdzamy ich w rejestrach znaków towarowych ani w rejestrach domen, robi to sprzedawca przed użyciem. Fakty o produkcie bierzemy wyłącznie z publicznej oferty, którą wskazujesz linkiem: nie dopisujemy cech ani certyfikatów, których w ofercie nie ma — a to znaczy, że dane z tabeli powyżej i tak muszą pochodzić od Ciebie.

Jeżeli chcesz zobaczyć kierunek marki, zanim zamówisz nakład etykiet — wklej link do oferty w rozmowie: nazwę roboczą, znak i pierwszą wersję hero zobaczysz bez płacenia, a mając je przed sobą, łatwiej zaplanować, co ma pójść na metkę, banderolę i karton.

Pytania, które padają najczęściej

Czy naklejenie własnego logo na produkt z fabryki czyni mnie producentem?

Tak. W rozumieniu przepisów o bezpieczeństwie produktów producentem jest każdy, kto występuje jako wytwórca, firmując produkt swoim nazwiskiem, znakiem towarowym albo nazwą. To samo dotyczy pakowania i umieszczania etykiety na gotowym wyrobie po to, by sprzedawać go pod własną nazwą. Zlecenie produkcji podwykonawcy nie zdejmuje odpowiedzialności.

Czy nazwa marki po angielsku musi mieć polskie tłumaczenie na etykiecie?

Nie. Ustawa o języku polskim wyłącza spod obowiązku znaki towarowe, nazwy handlowe oraz oznaczenia pochodzenia towarów i usług. Po polsku muszą być natomiast ostrzeżenia, instrukcje obsługi, informacje o właściwościach towaru i warunki gwarancji — chyba że są wyrażone w zrozumiałej formie graficznej bez opisu słownego.

Czy muszę umieszczać na opakowaniu znak „Zielony Punkt”?

Żaden polski przepis tego nie nakazuje. Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi mówi, że przedsiębiorca może umieszczać oznakowania wskazujące rodzaj materiału, możliwość wielokrotnego użycia i przydatność do recyklingu — i tylko dla tych trzech określono wzory w rozporządzeniu. Stan na 10.09.2026.

Ile kosztuje wpis do BDO dla jednoosobowej firmy sprzedającej produkt w opakowaniu?

Od 1 stycznia 2025 opłata rejestrowa dla mikroprzedsiębiorcy wynosi 200 zł, a opłata roczna również 200 zł; dla pozostałych przedsiębiorców jest to 800 zł. Opłaty rocznej nie płaci się w roku, w którym uiszczono opłatę rejestrową. Kolejne opłaty roczne wnosi się do końca lutego.

Co grozi za brak numeru partii i danych producenta na produkcie?

Sankcje za naruszenie przepisów o ogólnym bezpieczeństwie produktów reguluje prawo krajowe i mają postać kar pieniężnych. Niezależnie od kary działa skutek handlowy: dystrybutor, który stwierdzi brak wymaganego oznakowania, nie może udostępniać produktu, dopóki nie będzie on zgodny z wymaganiami.

Źródła i stan danych

1. UOKiK — Bezpieczeństwo produktów: obowiązki przedsiębiorców (rozporządzenie (UE) 2023/988 — GPSR: definicja producenta firmującego produkt własnym znakiem, oznakowanie numerem typu/partii/serii, dane kontaktowe producenta z adresem pocztowym i elektronicznym, osoba odpowiedzialna w UE, obowiązki importera i dystrybutora, informacje w ofercie internetowej) (odczyt 10.09.2026)
2. UOKiK — Bezpieczeństwo produktów: pytania i odpowiedzi (13 grudnia 2024 jako data rozpoczęcia stosowania GPSR; produkty wprowadzone wcześniej do wyczerpania zapasów) (odczyt 10.09.2026)
3. Ustawa z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r. poz. 81) — art. 7, art. 7a (nazewnictwo towarów, ostrzeżenia, instrukcje, warunki gwarancji po polsku; wyjątek dla formy graficznej), art. 7b (organy kontroli), art. 11 pkt 6 (wyłączenie znaków towarowych i nazw handlowych), art. 15 ust. 1 (kara grzywny) (odczyt 10.09.2026)
4. Twoja Europa (Komisja Europejska) — Etykiety na wyrobach włókienniczych: obowiązek podania składu włókien dla wyrobów zawierających co najmniej 80 % włókien tekstylnych, trwałe przytwierdzenie etykiety, kolejność składników, zasada „100 %”, nazwy z załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 1007/2011, tłumaczenie na języki krajów sprzedaży (odczyt 10.09.2026)
5. Twoja Europa (Komisja Europejska) — Oznakowanie CE: ocena zgodności i jednostki notyfikowane, wymogi wzoru (minimum 5 mm, proporcje liter), umieszczanie na produkcie lub opakowaniu, przechowywanie deklaracji zgodności i dokumentacji co najmniej 10 lat, ostrzeżenie przed „dobrowolnymi certyfikatami” (odczyt 10.09.2026)
6. UOKiK — System nadzoru rynku: obowiązki przedsiębiorców (definicja producenta obejmująca składanie, pakowanie i umieszczanie etykiety na gotowych produktach pod własną nazwą; odpowiedzialność przy zleceniu prac podwykonawcy; dokumentacja techniczna, deklaracja zgodności, oznakowanie CE; odesłanie do rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 października 2016 r. w sprawie wymagań dla zabawek) (odczyt 10.09.2026)
7. Ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r. poz. 619) — art. 8 pkt 23 lit. a i b (definicja wprowadzającego produkty w opakowaniach: własny znak towarowy lub nazwa, produkcja zlecona innemu przedsiębiorcy, pakowanie cudzych produktów), art. 10 ust. 1 pkt 5 (obowiązek wpisu do rejestru), art. 15 (dobrowolne oznakowania opakowań i wymogi ich czytelności) (odczyt 10.09.2026)
8. Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r. poz. 1587, ze zm.) — art. 49–50 (rejestr BDO), art. 57 ust. 1 pkt 5, ust. 3 i ust. 4 (opłata rejestrowa i roczna, termin do końca lutego, brak opłaty rocznej w roku wpisu), art. 194 ust. 1 pkt 5 i ust. 3 (administracyjna kara pieniężna od 1 000 zł do 1 000 000 zł za działalność bez wymaganego wpisu) (odczyt 10.09.2026)
9. Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 18 grudnia 2024 r. w sprawie wysokości stawek opłaty rejestrowej oraz opłaty rocznej (Dz. U. 2024 poz. 1901; obowiązuje od 1 stycznia 2025) — 200 zł dla mikroprzedsiębiorców, 800 zł dla pozostałych przedsiębiorców (odczyt 10.09.2026)
10. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 3 września 2014 r. w sprawie wzorów oznakowania opakowań (Dz. U. 2014 poz. 1298; akt obowiązujący) — wzory dla tworzyw sztucznych, papieru i tektury, stali i aluminium, drewna i korka, bawełny i juty, szkła, opakowań wielomateriałowych oraz wzory oznakowania wielokrotnego użycia i przydatności do recyklingu (odczyt 10.09.2026)

Opublikowano: 10.09.2026Aktualizacja: 10.09.2026Stan danych: 10.09.2026